Czy implanty zębowe mogą się nie przyjąć? Tak, choć przy prawidłowo zaplanowanym leczeniu zdarza się to stosunkowo rzadko. Przyczyną może być m.in. infekcja, zaburzone gojenie, palenie papierosów, niewystarczająca ilość kości lub zbyt wczesne obciążenie implantu. Niepowodzenie nie zawsze przekreśla jednak możliwość ponownego leczenia. Przeczytaj artykuł i sprawdź, jakie objawy powinny zaniepokoić pacjenta oraz co można zrobić, gdy implant nie zintegruje się z kością.
Spis treści
Implant po wszczepieniu musi połączyć się z kością w procesie osteointegracji. Jeżeli do tego nie dojdzie, pozostaje niestabilny i nie może stanowić podstawy dla korony. Nie jest to jednak „odrzucenie” porównywalne z reakcją organizmu na przeszczep. Najczęściej przyczyną jest infekcja, zbyt mała stabilizacja wszczepu, niedostateczna ilość kości albo jej słaba jakość. Gojenie mogą zaburzać również palenie papierosów, niewyrównana cukrzyca, choroby przyzębia, niektóre leki oraz zbyt wczesne obciążenie miejsca po zabiegu. Dlatego implantację poprzedza ocena dziąseł, zgryzu, warunków kostnych i ogólnego stanu zdrowia. W razie potrzeby wykonuje się tomografię, leczy stany zapalne lub odbudowuje kość. Dostępne w Dental Cover usługi stomatologiczne we Wrocławiu umożliwiają odpowiednie przygotowanie jamy ustnej przed rozpoczęciem leczenia implantologicznego.
Ból, tkliwość i obrzęk występujące w pierwszych dniach po zabiegu są naturalną reakcją tkanek i powinny stopniowo się zmniejszać. Niepokój powinny wzbudzić dolegliwości, które zamiast ustępować, nasilają się, powracają po okresie poprawy lub pojawiają się dopiero po kilku tygodniach. Najbardziej charakterystycznym sygnałem jest ruchomość wszczepu, ponieważ prawidłowo zintegrowany implant pozostaje nieruchomy. Pacjent nie zawsze potrafi jednak odróżnić ruch implantu od poluzowania korony lub śruby łączącej, dlatego potrzebna jest kontrola w gabinecie. Lekarz ocenia stabilność konstrukcji, stan dziąsła, sposób kontaktowania się zębów i poziom kości widoczny na zdjęciu radiologicznym. Sam ból nie przesądza o utracie implantu, podobnie jak brak bólu nie wyklucza problemu. Stan zapalny wokół wszczepu może przez dłuższy czas rozwijać się niemal bezobjawowo, powodując stopniowy zanik podtrzymującej go kości.
Na pilną konsultację warto zgłosić się, gdy pojawią się:
Niepowodzenie może mieć charakter wczesny albo późny. Pierwszy rodzaj rozpoznaje się przed zakończeniem osteointegracji, najczęściej podczas kontroli poprzedzającej założenie korony. Implant nie uzyskuje wtedy trwałego połączenia z kością, np. z powodu infekcji, niedostatecznej stabilizacji, zaburzeń gojenia lub mikroruchów wywołanych przedwczesnym obciążeniem. Późne problemy dotyczą wszczepu, który początkowo prawidłowo się zintegrował i przez pewien czas spełniał swoją funkcję. Ich częstą przyczyną jest periimplantitis, czyli zapalenie tkanek otaczających implant, prowadzące do stopniowego zaniku kości. Możliwe są też komplikacje mechaniczne związane z bruksizmem, niekorzystnym rozkładem sił zgryzowych lub uszkodzeniem odbudowy. Regularne kontrole są potrzebne również po zakończeniu leczenia, ponieważ pozwalają zauważyć krwawienie, pogłębianie kieszonek i utratę kości, zanim implant stanie się ruchomy.
Osoby zastanawiające się, czy implanty zębowe mogą się nie przyjąć, powinny wiedzieć, że takie ryzyko istnieje również po dokładnym zaplanowaniu i prawidłowym przeprowadzeniu zabiegu. Osteointegracja jest procesem biologicznym, dlatego jej przebiegu nie da się przewidzieć ze stuprocentową pewnością. Na gojenie wpływają indywidualne zdolności regeneracyjne, ukrwienie tkanek, jakość kości, stan zdrowia i nawyki pacjenta. Niepowodzenie nie musi więc oznaczać błędu lekarza. Problem może być związany z reakcją organizmu, infekcją rozwijającą się po zabiegu, nieświadomym zaciskaniem zębów albo przypadkowym obciążeniem operowanej okolicy. Ryzyko ogranicza odpowiednia diagnostyka, leczenie chorób przyzębia, rezygnacja z palenia, utrzymywanie higieny i przestrzeganie zaleceń. Stomatolog we Wrocławiu powinien także otrzymać informacje o chorobach przewlekłych i wszystkich przyjmowanych lekach.
Postępowanie zależy od rodzaju oraz zaawansowania problemu. Najpierw trzeba ustalić, czy porusza się sam implant, czy jedynie zamocowana na nim korona lub poluzowana śruba. Diagnostyka obejmuje badanie tkanek, ocenę zgryzu i stabilności wszczepu oraz analizę zdjęcia radiologicznego, a w uzasadnionych przypadkach również tomografię. Gdy implant pozostaje stabilny, a stan zapalny obejmuje głównie dziąsło, możliwe jest profesjonalne oczyszczenie jego okolicy, poprawa higieny i częstsze kontrole. Bardziej zaawansowane periimplantitis może wymagać leczenia chirurgicznego, podczas którego oczyszcza się powierzchnię wszczepu i opracowuje zmienione tkanki. Usunięcie staje się konieczne przede wszystkim wtedy, gdy implant jest ruchomy, nie połączył się z kością, doszło do znacznego zaniku podłoża albo nie można opanować infekcji. Po zabiegu miejsce dokładnie się oczyszcza i ocenia możliwość odbudowy utraconej kości.
Utrata implantu nie wyklucza ponownego leczenia, jednak kolejnego zabiegu nie planuje się bez ustalenia przyczyny wcześniejszego niepowodzenia. Najpierw należy wyleczyć stan zapalny, poczekać na regenerację tkanek i sprawdzić, ile kości pozostało w danym miejscu. Jeżeli ubytek jest znaczny, konieczna może być augmentacja, czyli odbudowa podłoża dla nowego wszczepu. Lekarz może także zmienić pozycję lub rozmiar implantu, wydłużyć okres gojenia, zastosować inny sposób obciążenia albo zalecić szynę chroniącą odbudowę przed skutkami bruksizmu. Termin ponownej implantacji ustala się indywidualnie – czasami możliwe jest szybkie przeprowadzenie kolejnego zabiegu, a w innych przypadkach trzeba poczekać kilka miesięcy. Uzupełnienie braków w uzębieniu umożliwiają implanty zębów we Wrocławiu, o ile lekarz potwierdzi odpowiednie warunki do przeprowadzenia zabiegu.
Umów się na konsultację w Dental Cover i wspólnie z lekarzem wybierz odpowiednią metodę leczenia dopasowaną do stanu Twoich zębów oraz indywidualnych potrzeb.
dentalcover